لیث صفار: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات شاهنشاه ساسانی | name = لیث صفار | title = شاهزاده ایران | issue = یعقوب لیث {{سخ}} عمرو لیث {{سخ}} علی لیث {{سخ}} طاهر لیث | house = خاندان ساسان | father = معدل ساسانی }} '''لیث صفار''' که با نام '''ماهک''' نیز...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۹: خط ۹:


==زندگی‌نامه==
==زندگی‌نامه==
لیث که تبارش به [[شاهان ساسانی]] می‌رسید یک رویگر بود که در سیستان می‌زیست و چهار پسر به نام‌های [[یعقوب لیث صفاری|یعقوب]] (رادمان)، [[عمرو لیث صفاری|عمرو]] (رامین)، [[علی لیث صفاری|علی]] و [[طاهر لیث صفاری|طاهر]] داشت. پسران و نوادگان وی توانستند برای مدت محدودی شاهنشاهی ساسانی را احیا کنند اما پس از کشته شدن عمرو لیث به دست خلیفه عباسی [[مقتدر]] امیران [[دودمان صفاری]] به شاهان دست نشانده تبدیل شدند.{{مدرک}}
لیث که تبارش به [[شاهان ساسانی]] می‌رسید یک رویگر بود که در سیستان می‌زیست و چهار پسر به نام‌های [[یعقوب لیث صفاری|یعقوب]] (رادمان)، [[عمرو لیث صفاری|عمرو]] (رامین)، [[علی لیث صفاری|علی]] و [[طاهر لیث صفاری|طاهر]] داشت. پسران و نوادگان وی توانستند برای مدت محدودی شاهنشاهی ساسانی را احیا کنند اما پس از کشته شدن عمرو لیث به دست [[مقتدر]]، [[فهرست خلفای عباسی|خلیفه عباسی]]،  امیران [[دودمان صفاری]] به شاهان دست نشانده تبدیل شدند.{{مدرک}}


==منابع==
==منابع==
خط ۱۵: خط ۱۵:


[[رده:صفاریان]]
[[رده:صفاریان]]
[[رده:اهالی ایران]]

نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۲:۵۵

لیث صفار
شاهزاده ایران
فرزند(ان)یعقوب لیث
عمرو لیث
علی لیث
طاهر لیث
خاندانخاندان ساسان
پدرمعدل ساسانی

لیث صفار که با نام ماهک نیز از او یاد شده‌است، پدر یعقوب لیث صفار است که در روستایی به اسم قرنین می‌زیسته‌است.[۱][۲]

زندگی‌نامه

لیث که تبارش به شاهان ساسانی می‌رسید یک رویگر بود که در سیستان می‌زیست و چهار پسر به نام‌های یعقوب (رادمان)، عمرو (رامین)، علی و طاهر داشت. پسران و نوادگان وی توانستند برای مدت محدودی شاهنشاهی ساسانی را احیا کنند اما پس از کشته شدن عمرو لیث به دست مقتدر، خلیفه عباسی، امیران دودمان صفاری به شاهان دست نشانده تبدیل شدند.[نیازمند منبع]

منابع

  1. ملک‌زاده، الهام (۱۳۸۱). سرگذشت صفاریان. تهران: مؤسسه فرهنگی اهل قلم.
  2. تاریخ سیستان، ص۲۰۰–۲۰۲، تحقیق ملک الشعرای بهار، تهران، کلاله خاور، چاپ دوم، ۱۳۶۶ش.