آیه ۹ سوره قارعه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۹ سوره قارعه''' نهمین [[آیه]] از صد و یکمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[سوره مکی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه برای شرح حال بدکاران در [[قیامت]] از تعبیر «هاویه» استفاده شده است که این واژه از (ماده هوی) به معنای سقوط کردن و افتادن است و از نامهای [[جهنم|دوزخ]] میباشد. | '''آیه ۹ سوره قارعه''' نهمین [[آیه]] از صد و یکمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[سوره مکی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه برای شرح حال بدکاران در [[قیامت]] از تعبیر «هاویه» استفاده شده است که این واژه از (ماده هوی) به معنای سقوط کردن و افتادن است و از نامهای [[جهنم|دوزخ]] میباشد. | ||
== متن == | == متن == | ||
خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | [[رده:آیههای مکی قرآن]] | ||
[[رده:آیههای با موضوع قیامت]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع جهنم]] |
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۲:۳۵
مشخصات قرآنی | |||||
---|---|---|---|---|---|
نام سوره | قارعه | ||||
تعداد آیات سوره | ۱۱ | ||||
شماره آیه | ۹ | ||||
شماره جزء | ۳۰ | ||||
شماره حزب | ۱۲۰ | ||||
اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۹ سوره قارعه نهمین آیه از صد و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه برای شرح حال بدکاران در قیامت از تعبیر «هاویه» استفاده شده است که این واژه از (ماده هوی) به معنای سقوط کردن و افتادن است و از نامهای دوزخ میباشد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«مادر (مهربان) او پرتگاه دوزخ است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بازگشتگاه او دوزخ است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در این آیه برای شرح حال بدکاران در قیامت از تعبیر «هاویه» استفاده شده است که این واژه از (ماده هوی) به معنای سقوط کردن و افتادن است و از نامهای دوزخ میباشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره قارعه، صد و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سیامین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره قریش و پیش از سوره قیامت نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۲: ۲۶۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲۰: ۵۹۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۶۰۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۶۰۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۷: ۲۶۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره قارعه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.