آیه ۲۱۲ سوره بقره: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(ابرابزار) |
||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۱۲ سوره بقره'''، دویست و دوازدهمین [[آیه]] از دومین [[سوره|سوره قرآن]] است. این آیه را [[مکی و مدنی|مدنی]] دانستهاند. | '''آیه ۲۱۲ سوره بقره'''، دویست و دوازدهمین [[آیه]] از دومین [[سوره|سوره قرآن]] است. این آیه را [[مکی و مدنی|مدنی]] دانستهاند. در این آیه، به زینت داده شدن زندگی دنیا برای [[کافران]] اشاره شده است و در ادامه، جایگاه [[مؤمنان]]، برتر از کافران در [[قیامت]] توصیف شده است. در پایان این آیه، [[خدا]]، [[روزی|روزیرسان]] بدون محاسبه به هر کسی که بخواهد، توصیف شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند که این آیه، در شماتت [[کافران]] دنیاپرست است. در این آیه آمده است که زندگی دنیا برای کافران زینت داده شده است و از این رو به تمسخر افراد با ایمان میپردازد. در ادامه، جایگاه اخروی [[مؤمنان]]، برتر از کافران توصیف شده است و در ادامه تأکید شده است که خدا به هرکس که بخواهد، [[روزی]] بدون حساب خواهد رساند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۹۱–۹۲|ج=۲}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] |
نسخهٔ ۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۱
مشخصات قرآنی | |||||
---|---|---|---|---|---|
نام سوره | بقره | ||||
تعداد آیات سوره | ۲۸۶ | ||||
شماره آیه | ۲۱۲ | ||||
شماره جزء | ۲ | ||||
شماره حزب | ۷ | ||||
اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۱۲ سوره بقره، دویست و دوازدهمین آیه از دومین سوره قرآن است. این آیه را مدنی دانستهاند. در این آیه، به زینت داده شدن زندگی دنیا برای کافران اشاره شده است و در ادامه، جایگاه مؤمنان، برتر از کافران در قیامت توصیف شده است. در پایان این آیه، خدا، روزیرسان بدون محاسبه به هر کسی که بخواهد، توصیف شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا ۘ وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«برای آنانی که کفر ورزیدهاند زندگی دنیا آراسته شده است، و مؤمنان را مسخره میکنند و کسانی که تقوا پیشه کردهاند روز قیامت از آنها برترند، و خداوند کسی را که بخواهد بدون حساب روزی میدهد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«زندگانی دنیا در چشم کافران آراسته شده است و مؤمنان را ریشخند میکنند، و [حال آنکه] پرهیزگاران در روز قیامت از آنان برتراند، و خداوند هرکس را بخواهد بیحساب روزی میبخشد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که این آیه، در شماتت کافران دنیاپرست است. در این آیه آمده است که زندگی دنیا برای کافران زینت داده شده است و از این رو به تمسخر افراد با ایمان میپردازد. در ادامه، جایگاه اخروی مؤمنان، برتر از کافران توصیف شده است و در ادامه تأکید شده است که خدا به هرکس که بخواهد، روزی بدون حساب خواهد رساند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره بقره، دومین سوره قرآن است که به خاطر دربرداشتن داستان گاو بنیاسرائیل، به نام بقره شناخته میشود. این سوره با ۲۸۵ یا ۲۸۷ آیه، بزرگترین سوره قرآن است. این سوره اولین سورهایست که با حروف مقطعه شروع میشود. بیشترین احکام فقهی قرآن نیز در این سوره قرار دارد. این سوره هشتاد و هفتمین و به نقلی هشتاد و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام است که پس از سوره مطففین و پیش از سوره انفال نازل شده است. در ترتیب مصحف اما بعد از سوره حمد و قبل از سوره آلعمران قرار گرفته است. تمام آیات این سوره در مدینه نازل شدهاند، بجز آیه ۲۸۱ سوره که در ماجرای حجةالوداع نازل شده است. وجود ۲۶ ناسخ یا منسوخ در این سوره گزارش شده است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۶: ۳۶۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲: ۱۶۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲: ۹۱–۹۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره بقره»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۹۹.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.