آیه ۱۳ سوره آلعمران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۳ سوره آلعمران''' سیزدهمین [[آیه]] از سومین [[سوره قرآن]] است. از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید و [[نسخ|نسخی]] برای آن گزارش نشده است. در این آیه به بخشی از ماجرای [[جنگ بدر]] اشاره دارد که [[مسلمانان]] با تعداد اندکی توانستند در برابر سپاه مجهز و پرتعداد [[مشرک|مشرکان]] [[مکه]] پیروز شوند. | |||
'''آیه ۱۳ سوره آلعمران''' سیزدهمین [[آیه]] از سومین [[سوره قرآن]] است. از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید و [[نسخ|نسخی]] برای آن گزارش نشده است. در این آیه به بخشی از ماجرای [[جنگ بدر]] اشاره دارد که [[مسلمانان]] با تعداد اندکی توانستند در برابر سپاه مجهز و | |||
== متن == | == متن == | ||
خط ۱۸: | خط ۱۷: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
به گزارش [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه، این آیه به ماجرای جنگ بدر اشاره دارد که مسلمانان با تعداد اندکی توانستند در برابر سپاه مجهز و پرتعداددشمن پیروز شوند. در حقیقت این جنگ یک نمونه از هشدارهایی بود که در آیات قبلی بیان شده بود. در نتیجه جنگ بدر مشرکان مکه فهمیدند که به ثروت و اموال فراوان و تعداد بیشتر خودشان مغرور شده بودند و | به گزارش [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه، این آیه به ماجرای جنگ بدر اشاره دارد که مسلمانان با تعداد اندکی توانستند در برابر سپاه مجهز و پرتعداددشمن پیروز شوند. در حقیقت این جنگ یک نمونه از هشدارهایی بود که در آیات قبلی بیان شده بود. در نتیجه جنگ بدر مشرکان مکه فهمیدند که به ثروت و اموال فراوان و تعداد بیشتر خودشان مغرور شده بودند و تکیه و افتخار به اینگونه امور برایشان سودی نداشت.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۵۲–۴۵۳|ج=۲}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
خط ۳۹: | خط ۳۸: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مدنی قرآن]] |
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۶
مشخصات قرآنی | |||||
---|---|---|---|---|---|
نام سوره | آلعمران | ||||
تعداد آیات سوره | ۲۰۰ | ||||
شماره آیه | ۱۳ | ||||
شماره جزء | ۳ | ||||
شماره حزب | ۱۰ | ||||
اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳ سوره آلعمران سیزدهمین آیه از سومین سوره قرآن است. از آیات مدنی آن بهشمار میآید و نسخی برای آن گزارش نشده است. در این آیه به بخشی از ماجرای جنگ بدر اشاره دارد که مسلمانان با تعداد اندکی توانستند در برابر سپاه مجهز و پرتعداد مشرکان مکه پیروز شوند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَدْ كَانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۖ فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأُخْرَىٰ كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُمْ مِثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۚ وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشَاءُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«قطعاً برای شما نشانی بود در رویارویی دو گروه، گروهی در راه خدا میجنگید، و گروهی دیگر کافر بودند، که مؤمنان را با چشمهای خود دو برابر میدیدند، و خداوند با یاری خود هرکس را که بخواهد تایید میکند، همانا در آن عبرتی است برای صاحبان بینش»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«حقا که در کار و بار دو گروهی که با هم رو در رو شدند مایه عبرتی برای شما بود، گروهی در راه خدا میجنگید و دیگری کفر پیشه بود، [کافران مسلمانان را] به چشم خویش دوچندان خویش میدیدند، و خداوند هرکس را بخواهد به نصرت خویش یاری میدهد، و در این امر دیدهوران را عبرت است»
محتوا
به گزارش مکارم شیرازی از مفسران شیعه، این آیه به ماجرای جنگ بدر اشاره دارد که مسلمانان با تعداد اندکی توانستند در برابر سپاه مجهز و پرتعداددشمن پیروز شوند. در حقیقت این جنگ یک نمونه از هشدارهایی بود که در آیات قبلی بیان شده بود. در نتیجه جنگ بدر مشرکان مکه فهمیدند که به ثروت و اموال فراوان و تعداد بیشتر خودشان مغرور شده بودند و تکیه و افتخار به اینگونه امور برایشان سودی نداشت.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره آلعمران سومین سوره پس از سوره بقره و پیش از سوره نساء است که در آن به خاطر گزارش ماجرای خاندان عمران، پدر مریم مقدس، به این نام شهرت یافته است. این سوره را مدنی گزارش کردهاند و به طبع، آیاتش نیز در مدینه نازل شده است. ترتیب نزول این سوره، پس از سوره انفال و پیش از سوره احزاب به عنوان هشتاد و نهمین سوره یاد شده است. این سوره با حروف مقطعه شروع میشود و به نقلی، پنج آیه منسوخ دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۷: ۱۵۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۳: ۱۳۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲: ۴۵۲–۴۵۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره آلعمران»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۷۳۹.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.