آیه ۱۱ سوره صافات
مشخصات قرآنی | |||||
---|---|---|---|---|---|
نام سوره | صافات | ||||
تعداد آیات سوره | ۱۸۲ | ||||
شماره آیه | ۱۱ | ||||
شماره جزء | ۲۳ | ||||
شماره حزب | ۸۹ | ||||
اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱ سوره صافات یازدهمین آیه از سی و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در متن این آیه برای توجیه عقلی معاد گفته شده است که خلقت دوباره (معاد) انسانها از خلقت اولیه آنها آسانتر است. همچنین گفته شده است که انسان از گلی جسبنده خلق شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس، از ایشان بپرس که آیا آفرینش آنان دشوارتر است یا آفرینش چیزهایی که آفریدهایم؟ بدون شک ما آنانرا از گل چسپنده آفریدهایم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«پس از ایشان بپرس آیا آفرینش آنان استوارتر است یا آنانی که آفریدهایم، ما ایشان را از گلی چسبنده آفریدهایم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که این آیه در موضوع معاد و توجیه عقلی آن است. بر اساس این آیه، از محمد خواسته شده که از منکران معاد بپرسد، آیا خلقت دوبار (معاد) آنان آسانتر است یا خلقت چیزی که سابقه نداشته است. در بخش دوم آیه گفته شده است که خلقت انسانها از گل چسبنده بوده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره صافات، سی و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انعام و پیش از سوره لقمان نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره صافات، یک تا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۳۲۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۱۷۷.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۴۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۴۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۹: ۲۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره صافات»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۶۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.