آیه ۱۱۱ سوره مائده
مشخصات قرآنی | |||||
---|---|---|---|---|---|
نام سوره | مائده | ||||
تعداد آیات سوره | ۱۲۰ | ||||
شماره آیه | ۱۱۱ | ||||
شماره جزء | ۷ | ||||
شماره حزب | ۲۶ | ||||
اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱۱ سوره مائده صد و یازدهمین آیه از پنجمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه به ایمان آوردن حواریون عیسی اشاره شده که بنابه متن آیه «هنگامیکه خداوند به آنان وحی کرد به خدا و پیامبرش ایمان بیاورند. آنان نیز گفتند ما ایمان آوردیم و خدایا گواه باش که ما مسلمانیم.»
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و به یادآور هنگامی که به حواریون وحی کردم به من و فرستادهام ایمان آورید گفتند: ایمان آوردیم، و گواه باش که ما مسلمانیم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چنین بود که به حواریون الهام کردم که به من و پیامبرم ایمان آورید، گفتند ایمان آوردیم و گواه باش که ما فرمانبرداریم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در ادامه معرفی مواهبی که خداوند به عیسی و مادرش عطا کرده است؛ در این آیه به ایمان آوردن حواریون او پرداخته شده و این ایمان آوردن با واژه «وحی» عنوان شده است. به گفته مکارم، این نوع وحی همان الهاماتی است که خداوند به قلب افراد میکند. همچنین ممکن است منظور وحیهایی باشد که از طریق عیسی یا معجزات او برای آنان شکل گرفته است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره مائده، پنجمین سوره قرآن است. این سوره را یکصد و دوازدهمین در ترتیب نزول، دانستهاند. تمام آیات این سوره را مدنی گزارش کردهاند و تنها آیه ۳ این سوره را مکی دانستهاند که در جریان حجةالوداع نازل شده است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۲: ۴۶۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۶: ۳۱۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۲۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۲۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۵: ۱۲۷–۱۲۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره مائده»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۵۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.