آیه ۱۱۴ سوره مائده
مشخصات قرآنی | |||||
---|---|---|---|---|---|
نام سوره | مائده | ||||
تعداد آیات سوره | ۱۲۰ | ||||
شماره آیه | ۱۱۴ | ||||
شماره جزء | ۷ | ||||
شماره حزب | ۲۶ | ||||
اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱۴ سوره مائده صد و چهاردهمین آیه از پنجمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در متن آیه دعای عیسی بن مریم و درخواست مائده آسمانی از خداوند آمده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«عیسی پسر مریم گفت: پروردگارا! سفرهای از آسمان بر ما فرودآر تا جشنی برای ول و آخر ما، و معجزهای از جانب تو باشد، و ما را روزی بده و تو بهترین روزی دهندگانی»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«عیسی بن مریم گفت بار پروردگارا برای ما مائدهای از آسمان نازل فرما که عیدی برای امروزیان و آیندگانمان و معجزهای از تو باشد، و به ما روزی ببخش که تو بهترین روزیدهندگانی»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که عیسی پس از شنیدن سخنان حواریون دست به دعا برداشت و چنین درخواست کرد: «پروردگارا از آسمان برای ما مائدهای بفرست که عیدی برای اول و آخر ما و نشانهای از جانب تو باشد. به ما روزی بده که تو خیر الرازقین هستی.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره مائده، پنجمین سوره قرآن است. این سوره را یکصد و دوازدهمین در ترتیب نزول، دانستهاند. تمام آیات این سوره را مدنی گزارش کردهاند و تنها آیه ۳ این سوره را مکی دانستهاند که در جریان حجةالوداع نازل شده است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۲: ۴۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۶: ۳۲۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۲۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۲۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۵: ۱۲۸–۱۲۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره مائده»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۵۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.