بدون تصویر

آیه ۴۶ سوره مائده: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
(ابرابزار)
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۴۶ سوره مائده''' چهل و ششمین [[آیه]] از پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در آیه به اوصاف [[انجیل]] اشاره شده و از نکات مهم آیه اشاره به نشانه‌های [[مسیح]] در [[تورات]] و اعتراف عیسی به حقانیت تورات و [[پیامبران]] پیشین است.  
'''آیه ۴۶ سوره مائده''' چهل و ششمین [[آیه]] از پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در آیه به اوصاف [[انجیل]] اشاره شده و از نکات مهم آیه اشاره به نشانه‌های [[مسیح]] در [[تورات]] و اعتراف عیسی به حقانیت تورات و [[پیامبران]] پیشین است.


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که در این آیه انجیل به دو صفت «هدی» و «نور» توصیف شده است. به گزارش او، عیسی یکی از پیامبران خداوند بود که کتاب انجیل را برای [[هدایت]] مردم آورد و او تصدیق کننده تورات و پیامبران پیش از خود بود. به گزارش همو، نه تنها عیسی مصدق تورات بود؛ بلکه کتاب او (انجیل) نیز گواهی صدق تورات می‌باشد و در پایان بار دیگر بر مایه هدایت و اندرز بودن برای پرهیزکاران تأکید می‌شود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۹۵-۳۹۸|ج=۴}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که در این آیه انجیل به دو صفت «هدی» و «نور» توصیف شده است. به گزارش او، عیسی یکی از پیامبران خداوند بود که کتاب انجیل را برای [[هدایت]] مردم آورد و او تصدیق کننده تورات و پیامبران پیش از خود بود. به گزارش همو، نه تنها عیسی مصدق تورات بود؛ بلکه کتاب او (انجیل) نیز گواهی صدق تورات می‌باشد و در پایان بار دیگر بر مایه هدایت و اندرز بودن برای پرهیزکاران تأکید می‌شود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۹۵–۳۹۸|ج=۴}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==
خط ۳۹: خط ۳۹:
{{ناوبری آیات}}
{{ناوبری آیات}}
{{قرآن}}
{{قرآن}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}


[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]
[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۵۰

آیه ۴۶ سوره مائده
مشخصات قرآنی
نام سورهمائده
تعداد آیات سوره۱۲۰
شماره آیه۴۶
شماره جزء۶
شماره حزب۲۳
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۶ سوره مائده چهل و ششمین آیه از پنجمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن به‌شمار می‌آید. در آیه به اوصاف انجیل اشاره شده و از نکات مهم آیه اشاره به نشانه‌های مسیح در تورات و اعتراف عیسی به حقانیت تورات و پیامبران پیشین است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَقَفَّيْنَا عَلَىٰ آثَارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ ۖ وَآتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدًى وَنُورٌ وَمُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ آیهٔ ۴۶ از سورهٔ ۵ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و به دنبال آنان عیسی پسر مریم را فرستادیم که تصدیق کننده توراتی بود که پیش از او فرستاده شده بود، و انجیل را به او دادیم که در آن هدایت و روشنایی بود، و تصدیق کننده توراتی بود که پیش از آن نازل شده بود، و هدایت و پندی برای پرهیزگاران بود»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و به دنبال ایشان عیسی بن مریم را فرستادیم که گواهی‌دهنده بر [حقانیت‌] تورات بود که پیشاپیش او بود، و به او انجیل دادیم که در آن نوری هست و همخوان با تورات است که پیشاپیش آن [نازل شده‌] است، و راهنما و پندآموز پارسایان است‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند که در این آیه انجیل به دو صفت «هدی» و «نور» توصیف شده است. به گزارش او، عیسی یکی از پیامبران خداوند بود که کتاب انجیل را برای هدایت مردم آورد و او تصدیق کننده تورات و پیامبران پیش از خود بود. به گزارش همو، نه تنها عیسی مصدق تورات بود؛ بلکه کتاب او (انجیل) نیز گواهی صدق تورات می‌باشد و در پایان بار دیگر بر مایه هدایت و اندرز بودن برای پرهیزکاران تأکید می‌شود.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره مائده، پنجمین سوره قرآن است. این سوره را یکصد و دوازدهمین در ترتیب نزول، دانسته‌اند. تمام آیات این سوره را مدنی گزارش کرده‌اند و تنها آیه ۳ این سوره را مکی دانسته‌اند که در جریان حجةالوداع نازل شده است.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.